Luka prawna w przepisach Pzp w zakresie uwzględniania odwołań w części?

Zgodnie z art. 186 ust. 4a Pzp w przypadku uwzględnienia przez zamawiającego zarzutów w części, gdy po jego stronie do postępowania odwoławczego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca, a odwołujący nie wycofał pozostałych zarzutów, Izba rozpoznaje odwołanie w zakresie pozostałych zarzutów. Co jednak w sytuacji, gdy zamawiający uwzględni część zarzutów, a przystępujący wykonawca nie wniesie względem tego sprzeciwu? Do ciekawych wniosków doszła Izba w sprawie o sygn. akt KIO 1229/17 stwierdzając, że w obowiązujących przepisach istnieje luka prawna, gdyż ustawodawca nie uregulował ani co się dzieje z uwzględnionym przez zamawiającego zarzutem, ani też nie wskazał jak zachować ma się Izba, gdy zamawiający uwzględnił zarzuty częściowo, a przystępujący po jego stronie nie wnosi w tym zakresie sprzeciwu.

W zakresie pierwszego zgłoszonego problemu Izba uznała, że wykładnia art. 186 Pzp prowadzi do wniosków, że Izba musi rozstrzygnąć o całości zarzutów odwołania (art. 192 ust. 7 Pzp), co oznacza, że w zakresie uwzględnionych częściowo przez zamawiającego zarzutów wobec braku w tym zakresie sprzeciwu – umorzyć w tej części postępowanie, a w pozostałej części rozpoznać. Brak wydania postanowienia Izby o umorzeniu w odniesieniu do zarzutu uwzględnionego, w ocenie Izby, zwalnia zamawiającego z obowiązku wykonania uwzględnionego zarzutu zgodnie z żądaniem odwołującego. Obowiązek wykonania żądań odwołującego powstaje bowiem w ocenie Izby, z chwilą umorzenia postępowania. Wydanie postanowienia w wyroku rozpoznającym sprawę merytorycznie jest konieczne także dla oceny formalnej przyszłych odwołań w kontekście uregulowania art. 189 ust. 2 pkt 4 i pkt 5 Pzp.

Stan braku sprzeciwu co do częściowego uwzględnienia, w ocenie Izby świadczy natomiast o tym, że w tym zakresie przystępujący nie wdał się w spór, a zatem co do uwzględnienia częściowego zarzutu można przyjąć, że przystąpienia nie było. (wyrok z dnia 6 lipca 2017 roku, KIO 1229/17)